Column Rens Muller: Een snoepwinkel
Columns
/
Het Gooi is voor mij een snoepwinkel. Het is de plek die me een overweldigende blijdschap geeft. Dat vraagt om enige uitleg én een bekentenis. Ik ben enigszins starstruck. Mensen die beroemd zijn hebben een hoge mate van aantrekkingskracht op mij. En in het Gooi wonen genoeg min of meer bekende mensen.
Opgroeiend in een Naarder villawijk vergaapte ik me als kind al aan bekende Nederlanders, hoewel die term toen nog niet bestond. Iemand was een beroemdheid. Willem Holleeder en Cor van Hout waren van die ‘beroemdheden’. Ze kochten hun auto’s bij Van Asselt in Naarden en laat dat inmiddels opgedoekte garagebedrijf nou net tegenover mijn ouderlijk huis gelegen zijn. Als puber herkende ik het criminele duo niet, maar mijn vader natuurlijk wel. Hij attendeerde mij op hen.
Daar is het zaadje geplant. Vanaf dat moment had ik wat met bekende mensen. Mijn vader stimuleerde dat. Rijdend door het Gooi wees hij mij op plekken waar bekendheden hadden gewoond. Zo wist ik dat Mies Bouwman ooit een riant onderkomen had op de Prins Hendriklaan in Blaricum. En dat Willem Duys in de begindagen van de televisie een bekende verschijning was in de Bussumse horeca.
Als jongeling met literaire ambities correspondeerde ik met Gerard Reve en als talentvol voetballer sprak ik wel eens met Johan Cruijff. Over beroemdheden gesproken. Het waren de jaren dat ik als scholier het Willem de Zwijger College in Bussum bezocht. Enige tijd later belandde ik in de journalistiek. Bij De Gooi- en Eemlander om precies te zijn. En ook daar lieten de beroemdheden mij niet los.
De hoofdredactie van de Gooise krant onderkende dat en benoemde mij tot societyredacteur, een functie die speciaal voor mij in het leven werd geroepen. Als beginnend journalist kreeg ik zelfs mijn eigen pagina. Ik deed verslag van de vele feestjes in het Gooi. Ik beschreef het wel en wee van de Gooise sterren en zij die zich als zodanig voordeden. Dronk in Laren wijn met Willeke Alberti, kreeg in Huizen schilderles van Astrid Engels en bekeek in Naarden vrouwelijk naakt met Jan des Bouvrie. En alsof dat allemaal nog niet genoeg was, frequenteerde ik wekelijks café De Kei in Hilversum waar ik regelmatig dronken werd met Bart de Graaff. Het waren voor mij hoogtijdagen.
Bijna dertig jaar later – en inmiddels teruggekeerd bij de krant - is die ‘sterrengekte’ nog niet voorbij. Nog steeds sta ik ‘aan’ als ik word uitgenodigd voor een societyfeestje. Nog steeds geniet ik intens van de aanblik van een beroemdheid. Misschien moet ik toch eens op consult bij een psychiater.
Over de columnist
Rens Muller is verslaggever bij De Gooi- en Eemlander. Hij startte begin jaren negentig zijn journalistieke loopbaan bij deze krant en keerde er drie jaar geleden – na vele omzwervingen in medialand – terug. Hij is geboren en getogen in het Gooi.
Van het magazine
Magazine No.01
Dit artikel verscheen in de eerste editie van Gooisch Genieten. Het nieuwe lifestyle magazine voor iedereen die het beste uit het leven in het Gooi wil halen.
Deel op
Kopieer link
